اهواز گرافیتی

textهاي رپ يا همان شعر رپ(متن مورد نظر براي خواندن بر روي موسيقي كه به textرپ در جامعه رواج يافته) با ساير شعر ها و اشعار حافظ . فردوسي . مولوي... فرق زيادي دارد نه تنها از نظر معني و مفهوم بلكه از لحاظ محتوا و ... تفاوت هاي زيادي داره .
در اشعار حافظ و سعدي ما اكثرا در هر مصراع بين 4-5 كلمه و بعضي مواقع 6 كلمه مي بينيم و در هر بيت از ابيات اين شاعران ما ارايه هاي ادبي مي بينيم كه ابيات را زيبا . دل نشين و اموزنده مي كند . ( اين مقايسه رو بايد انجام بدم تا بهتر بفهميد)
در اهنگ هاي pop و سنتي ما توانايي حنجره خواننده را مي بينيم و به مي بينيم كه خواننده در كنار موسيقي از اوج و فرود - بم و زير - كشش و قطع... صداي خود استفاده مي كند . اين به اين دليل است كه در اين نوع اشعار همچنان كه گفتم ---> در هر مصرع تعداد كلمات محدود مي باشد و خواننده فرصت زيادي براي هماهنگي با موسيقي و در راستاي موسيقي حركت كردن را دارد . اما در اشعاري كه براي موسيقي هاي رپ سرورده مي شود ما در هر مصراع حداقل 6 و تا 7-8 كلمه هم مي بينيم . پس خواننده براي هماهنگي با ريتم موسيقي وقت زيادي ندارد و مي تواند فقط از بم و زير كردن و يا اهسته گفتنه كلمه اي براي تاكيد بر ان (كه اكثرا اين كلمه قافيه مي باشد) و در راستاي اين اهسته گفتن به دليل اين كه از ريتم به طبع جا مي ماند كلمه هاي ديگر را سريع گفتن استفاده كند .
البته كمتر مطلبي در دنيا پيدا مي شود كه استثناء نداشته باشد ---> در مورد مطلب بالا هم ما در ايران رپ كن هاي خوبي داريم كه با كم شدن كلمات در مصراع ها مي توانند با تن صداي خود اين نقص را جبران كرده و يا بلعكس با زياد شدن غير متعارف كلمات دوباره با تكيه بر تسلط به صداي زيباي خود كلمات را به گونه اي داستان وار و قابل فهم(كه اين قابل فهم بودن خيلي مهمه) هم راه با تكيه و ضربه به كلمات خاصي در مصرع موسيقي را جذاب كنند .
نكته ي بعد اين كه در موسيقي پاپ ما مي بينيم كه خواننده در راستاي موسيقي شعر خود را مي خواند ولي در موسيقي رپ خواننده بايد سوار بر موسيقي باشد ---> دليل ---> دليل هم اين است كه موسيقي پاپ و كلاسيك با ساز هاي بسيار مختلف و با نت هاي ابتكاري بسيار جذاب نواخته شده و هماهنگي اين ساز ها با هم خود جذابيتي بسيار دارد كه همراه شدن صداي خواننده اين زيبايي را دو چندان ميكند ولي موسيقي رپ اكثرا با كيبورد و با تن هاي از قبل طراحي شده و به صورت غير حرفه اي(البته در ايران ولي نه همه موسيقي هامون) نواخته مي شود (كه واسه اينه يه اهنگه كلاسيك يا پاپ رو بدون كلام 2ساعت هم گوش بدي حال ميكني ولي عمرا نشه يه موسيقي رپ رو 5دقيقه بدون صداي خواننده گوش داد)
مطلب ديگر براي تاكيد بر اين كه خواننده ي رپ بايد توانا باشد و در بعضي مواقع توانا تر از خواننده پاپ تا بتواند جايي براي خود دست و پا كند اين است كه ---> در موسيقي پاپ و كلاسيك ما مواقعي از موسيقي صداي خواننده را نمي شنويم و موسيقي بدون كلام دنبال مي شود و لحظاتي بعد دوباره خواننده ابياتي را خوانده و دوباره موسيقي بدون كلام و... تا به اخر ولي در موسيقي رپ از ابتدا تا انتهاي اهنگ- نبايد موسيقي بدون صداي خواننده زده شود و به همين دليل است كه در بالا گفتم در رپ خواننده سوار بر موسيقي ولي در پاپ خواننده در راستاي موسيقي كار خود را انجام مي دهند. پس خواننده ي رپ بايد توانا باشد تا بتواند با موسيقي هماهنگ شده و به خوبي در اصطلاح رپ كند .
اما - اما - اما ---> با توجه به پيشرفت علم هنر در بخش ابزار (كه به نظر من موسيقي تهشه و از اين هنر بالاتر عمرا نباشه) اين مشكل كه خواننده بايد توانا باشد حل شده و با نرم افزار و افكت از هر كسي مي توان خواننده ي بسيار خوبي ساخت كه اين ديگر به توانايي اهنگساز و تدوينگر موسيقي مربوط مي شود و به همين دليل است كه تعداد رپ كن هاي كشور متاسفانه به يك عدد 6 رقمي رسيده است .
نوشته شده توسط خودم در ساعت 21:4 | لینک  |