اگه اهل اهوازی حدس بزن اینجا کجاست؟


تلفیقی از گرافیتی قانونی و خلاف
این هم کار بچه های با استعداد که دوران خدمتشونو توی اهواز گذروندن


خیر سرم یعنی میخواستم دیشب چند جا از دیوارای کثیف رو یکم صفا بدیم،مگه این سگها امون میدادن
دلم خوش بود که ساعت 3 نصف شبی خبری از این خیار شورها نیست..عوضش گیر اینا افتادم
تا حالا به این اندازه سگ یه جا ندیده بودم که دیشب دیدم
هر کاری کردم که از دستشون خلاص بشم نشد که نشد
تازه شانس آوردم که با دوچرخه بودم و هر وقت سرکلشون پیدا میشد سریع جیم میشدم
ولی خداییش کاری به کار من نداشتن..هر جا که می ایستادم یکیشون بود و فقط زل میزد به دیوار که ببینه چکار میکنم
بعد از یه دقیقه سرو کله بقیشون پیدا میشد و اون موقع بود که باید در میرفتی
انگاری براشون تازگی داشتم...آخه تا حالا کسیو ندیده بودن که این وقت شب بیاد دیوارها رو با اسپری خط خطی کنه
ولی هر طور شده بود فقط تونستم دو سه جا تگ بندازم...


آخ چه حالی میده روی تبلیغات تگ بندازی...

گرافیتی لغتی ایتالیایی به معنای باقی گذاشتن اثری بر روی دیوار خانه ها بدون اجازه صاحب خانه ست.
حالا این اثر می تونه یک خط نوشته و یا تابلوی نقاشی باشه.
در اکثر کشورهای دنیا گرافیتی نوعی خراب کاری شناخته میشه که البته قابل درکه چون وارد شدن به حریم خصوصی و حریم عمومیه. به هر حال.
گفتن پیدایش گرافیتی به زمان های خیلی قدیم, امپراتوری روم و دوران باستان بر می گرده.
گرافیتی تو دوران مدرن یعنی اون چیزی که ما ازش در ذهن داریم عمر چندان زیادی نداره و همزمان با جنبش هیپ هاپ(رپ) و دیسک چرخون ها (DJ) به قول معروف به بازار اومد!
گرافیتی هارو میشه در چند زیر بخش یا نوع تقسیم بندی کرد:
Tags
اولین نوع گرافیتی مدرن. تگ که میشه در فارسی به عنوان و یا به طور مفهومی تر شناسه ترجمه اش کرد امروز درست حکم همون امضای نقاش پای نقاشی و نشان دهنده هویت خالق اثره. اما در چند دهه قبل کارکردی در حد معرفی نامه داشت. طرف(در اون زمان هیپ هاپ کارها) اسمش رو در و دیوار می نوشت و خودش رو به شیوه خودش مطرح میکرد. تگ کارکرد شاخ و نشون کشیدن هم داره که بهش می رسیم.
Throw Up
سرهمبندی (با همین املای اشتباه!) خیلی دقیق توصیفش می کنه. خب گفتم که گرافیتی کار غیر قانونیه برای همین باید در سریع ترین زمان ممکن انجام بشه. سرهمبندی عبارت از کاری که سرعت رو فدای کیفیت میکنه و معمولا از چند رنگ محدود و طرح های ساده تشکیل شده. سرهمبندی در جاهایی کشیده میشه که رفت و امد در اونها زیاد و امکان پلاس شدن هنرمند موضوع در اون مکان نیست.
Blockbuster
کاری که فضای زیادی رو به خودش اختصاص بده و به قول خودش یه بلوک رو اشغال کنه. دیوار نویسی بلوکی به علت حجم کاری و زمانی که میبره نسبت به دیگر انواع دیواره نویسی نسبتا کمتر رواج داره و معمولا در جاهایی خلق میشه که یا اجازه دیواره نویسی هست و یا انقدر محل پرتی که مدت زمان کافی برای اتمامش وجود داره.
Wild Style
جفنگیتی! - سرعت یکی از مهم ترین فاکتورهاشه. تشکیل شده از حروف درهم و برهم که با خط و پیکان و حباب به هم وصل شدن و تو هم رفتن. معمولا در نگاه اول یا شاید دوم قابل خوندن نیستن.
Sticker
برچسب - شکل کلی کار مثل همون برچسب های لوله بازکنی رو درب خونه هاست. به درب ورودی مراجعه شود!
Stencil
استنسیل که شاید بشه گفت شابلون. یه تیکه مقوا بر می داری طرحی رو که می خوای توش می بری. به محل مورد میرین مقوا رو می ذارین رو دیوار و رنگ می پاشین روش. همین!
اما کارکردهای دیواره نویسی.
1.مردم آزاری!
2. ارضای حس هنرمند کف خیابون بودن!
3. اعتراض | اعتراض به دولت
| به کسی که در این مکان اشغال بریزد!
| به وضع بد اجتماعی
| این ملک به فروش می رسد!
| به طرز فکر اشتباه
| طرز فکر غالبی که رسانه ها تولید می کنن
4. صلح طلبی
5. ازادی خواهی
6. شاخ و شونه کشی
7. دیواره نویسی گنگ ها و گروه ها که برای تعیین محدوده تحت کنترل و زهر چشم گرفتن از گنگ به اصطلاح رقیب صورت میگیره
8. تبلیغات: از تبلیغ برای یه گروه سیاسی گرفته تا هر چیز دیگه.
9. جنبه هنری ماجرا !
10. بی فکری محض! - بر می گرده به مورد دوم. برداری بدون هیچ پیش زمینه ای یه چیزکی رو دیوار بکشی!
دیواره نویسی در ایران:
اولین تجربه مستند گرافیتی در ایران تا اونجای که عمر ما قد میده بر میگرده به زمان انقلاب و نوشته های ضد شاهی. که البته همیشه هم مورد پسند نبودن و در خیلی از موارد به جای شعار نویسی به فحش نویسی تبدیل شده بود. یا فرح و کارتر رو به هم وصل می کردن و یا شرح لباس زیر ثریا رو درج می کردن.
اولین تجربه های گرافیتی بعد از انقلاب بر میگرده به عکس جناب خمینی و شرکا که یک به یک در و دیوار شهر رو فتح کردن و بعد جاشون رو به فرماندهان و شهدا دادن.
یه موج گرافیتی زیر پوستی هم در جریان بود که محدوده فعالیتش از نوشتن یه متالیکا و گانز بالاتر نمی رفت و حداکثرش چیزی بود در حد معرفی کردن محله: اشرف سیتی! ستار بویز! - و البته اسامی بر و بچه های محل!
گذشت و گذشت تا اواخر دهه هفتاد که این هنر یا فعالیت دوباره به طور جدی پا گرفت. افرادی که اکثر پشتوانه قوی هنری داشتن شروع کردن به مزین کردن در و دیوار شهر.
بعد از اون هم گسترش فرهنگ پا در هوا و ناقص هیپ هاپ به این موضوع دامن زد و روند ارتیستی ماجرا تبدیل شد به خرچنگ غورباقه ادم هایی که اسم خودشون رو هم نمی تونستن بدون غلط املایی بنویسن.
اصولا آنگونه بود که چنین شد. و اینگونه است که آنگونه می شود.
عکس هایی از کارهای هنری خودمون تهیه کردیم که خواهیم گذاشت.
شما هم اگه عکسی چیزی از دیواره نویسی های خوب سراغ دارین و یا گرفتین بی نصیب نگذارید.
فراموش شده بود بگم هیپ هاپ خواندن یه مود پر طرفدار دیگه داره به اسم آر اند بی که کنار رپ خونده میشه اگه کنار آر اند بی خوندن رپ نباشه به اون آهنگ میگن هیپ هاپ مثل اکثر آهنگار سندی خواننده ی قدیمی ایرانی. حالا بگیم این آر اند بی چیه... R&B یا همون RnB چیزی بین پاپ و رپ هستش که نه پاپه و نه رپ. در واقع راحت تر و خودمونی تر بگیم با بیت رپ و با وزن رپ و با شعر رپ و مود شعری رپ پاپ خواندن رو آر اند بی میگن. البته باز هم با پاپ فرق میکنه ها! پاپ هم کنار رپ خوانده میشه که ربطی به آر ان بی نداره و مود و کلاس خودش رو داره. از جمله بهترین آر اند بی خونهای جهان آکن " Akon " هست که بیشتر آهنگاش فیت با اسنوپ داگ " Snop dogg " هست. اسنوپ یکی از بهترین رپرهای دنیاست که اکثر کاراش اند گراند " Under ground " ( زیرزمینی ) یا همون غیر مجازه!! جالبه نه! توی امریکا که به هر چیزی حتی آی واننا فاک یو " I Wanna Fuck you " ( یه آهنگ از همین "اسنوپ داگ" با همکاری یا همون فیت "آکن" ) مجوز داده میشه باز هم آهنگ هایی هستش که غیر مجاز خونده میشه. یا بعضی آهنگهای "داکتر دری" یا حتی "جی زی" ( Jey-Z ) اونها هم آند گراند هست.
بریم سراغ اصل رپ... برخی میگن و شاید هم راست میگند که این موسیقی قبل از اینها در افریقا وجود داشته و دلقک های قبایل افریقایی با حرکات موزون که بریک از آن نشات گرفته و سازهای ساده جملاتی خنده دار به صورت حرف زدن میگفتند تا مردم رو شاد کنند. و بعد ها با اومدن برده ها به امریکا پای این هنر و این قسمت از موسیقی به امریکا وارد شد. بگذریم. شاید اولین رپر سفید امینم بود. "مارشال مدرز" از بچگی از رپ خوشش میومد و میدونست که رپ تنها راهشه که عقده هاشو بیان کنه. مارشال بچه که بود پدرش گذاشت و رفت مادرش هم به هر دری میزد تا زندگیشو بگذرونه و به هر کار درست و نا درستی دست میزد. مارشال و مادرش دائم در سفر بودند و اون نمیتونست درست و حسابی درس بخونه و تحصیل کنه بگذریم که بعدا دوباره درس خوند. از ابتدا آرزوش این بود که روزی داکتر( دکتر ) دری " Dr.Dre " رو ببینه. تا این که آرزوش موجه شد و بالاخره تونست ببینتش و کمی باهاش آشنا بشه و کار تا جایی ادامه پیدا کرد که مارشال قصه ی ما در کنار داکتر شروع به رپ خواندن کرد. ابتدا سیاهها اونو به عنوان رپر قبول نمیکردند چون سفید بود اما با مساعدت داکتر و استعداد جالب و بی همتای این مارشال آقا اون هم رپر شد. اول ها اسمش "ام اند ام" " M&M " بود که از اول اسمش و اسم خانوادگیش برداشته میشد تا بعدها که برای سهولت امینم " EMINEM " گفته شد. که البته حرف "E" دوم ( وسط کلمه ) بر عکس نوشته میشه. امینم اکثرا از عقده های خانوادگی و مشکلات و اذیت هایی که مادرش براش داشت میخوند. ( امینم بعدها گروه دی تولو "D12" رو تاسیس کرد که خودش تنها سفید پوست اون بود ). بعد از امینم که اولین رپری بود که پای قافیه یا بهتر بگیم ادبیات رو به این موسیقی باز کرد دیگه سفید های امریکایی زیادی به این بازار تزریق شدند.
امریکا معدن فرهنگ ها و اقوام مختلف هستش. از طرفی هم عده ای غیر افریقایی و غیر سیاه و غیر امریکایی از این هنر خوششون اومد.اروپاییها!! شاید انگلیسی ها ، لهستانی ها و روسها اولین گروههای رپ سفید غیر امریکایی بودند.
از رپ غیر ایرانی مطالب خیلی زیادی میشه گفت مثلا این که 50سنت و شان پاول که هر دو جامائیکایی الاصل هستند اونقدرا با هم دشمنن که طاقت دیدن چهره ی همدیگه رو هم ندارن. راجع به دیسس هم یادم رفته بود بگم که الآن میگم. دیس ترک " Diss track " آهنگیه که بر ضد شخص خواننده یا غیر خواننده خونده میشه. گاهی این خواننده حتی رپر هم نیست اما معمولا خواننده رپره. رپر وقتی میشنوه که کسی براش دیس ترک خونده دو تا کار میتونه بکنه: یکی این که ساکت بشینه سر جاش و به قولی کلاس بذاره و دوم این که اون هم دیس بخونه. به این دیس که در واقع برگشت دیس هستش دیس بک میگن " Diss back ". البته خیلی ها و شاید حتی خود من از دیس زیاد خوشم نمیاد اما خوب گاهی اوقات اگه به جاش باشه دیس هم لازمه...
در صورت تمایل نظر خود را در بخش نظرات وبلاگ مشخص کنند
میخوایم اهوازو بترکونیم![]()
يه آهنگ باحال در مورد گرافيتي از يه رپر به اسم سيانور...!
فكر كنم اولين و تنها آهنگيه كه در مورد گرافيتي خونده شده!!!
آهنگ باحاليه به دانلودش مي ارزه!!!

دیوارنویسی بخشی از هنرهای خیابانی بشمار میآید. منظور از هنر خیابانی آن بخش از گرافیک است که در کوچه و خیابان و سطح شهر با آن برخورد میکنیم. این هنر تاریخچهای بسیار کهن دارد و ریشه در سنگنبشتههای تاریخی غارها و کتیبههای باستانی دارد. امروزه اما این نام به آثاری اطلاق میشود که بر روی دیوارها، سطوح و یا هر حجم دیگری اجرا میشوند. بسیاری از شما نقاشیهای دیواری در ابعاد گوناگون دیدهاید که از همین دستهاند. در سده بیستم و کمابیش همزمان با جنگ جهانی دوم، مشاهده درج نام و نشان گروهها بر روی دیوارها تبدیل به امری عادی شد. در برخی مواقع این دیوارنویسیها بسیار با دقت و هنرمندانه اجرا میشوند و سبکهای متعددی به خود میگیرند. برخی از این آثار بار معنایی بیشتری را به دوش میکشند که ممکن است حاوی یک پیام اجتماعی یا سیاسی باشد که حتی با استفاده از افشانههای رنگی بر روی دیوارها، ساختمانها و قطارها رسم میشوند. شاید شما هم تصاویری از دیوار برلین را دیده باشید که لبریز از این آثار بود یا نگارههای دیگر اینترنتی را که دست به دست یا بهتر بگویم ایمیل به ایمیل میچرخند که حاوی تصاویر نقاشیشده سه بعدی بر کف خیابانها هستند. اینها تماماً هنرهای خیابانی هستند. در ایران دیوارنویسی به دو دسته بخش میگردد: دیوارنویسی مردمی و دیوارنویسی حکومتی. دسته نخست بیشتر گویای مسائل سیاسی روز مخالفت با سامانه حاکم و یا تبلیغات مشاغل و آگهیهاست. دسته دوم در خدمت تبلیغات عقیدتی حاکم و نمایان ساختن برنامههای ایدئولوژیکی حکومت فعلی است.
دیوارنویسی هچنین یکی از رشته های وابسطه به تزئینات شهری است که با کارکرد های متفاوتی، متناسب با نیاز فرهنگی صورت می پذیرد. از جمله خطوط نوشتاری برای شعار و تصویر سازی برای زیباسازی شهری یا تبلیغات فرهنگی و بطور کلی رسم هر گونه اثر هنری شامل بر متن، تصویر و برجسته نگاری که توسط طراح صورت پذیرفته باشد.
